W szarym świecie, różowego wawrzynka wilczełyko.
W szarych jeszcze, wczesnowiosennych lasach liściastych i mieszanych można zauważyć teraz bardzo atrakcyjny wizualnie krzew. Miejsca jego występowania zdradzają teraz kontrastujące z szarością lasu delikatne różowe i wonne kwiaty. Ten krzew to wawrzynek wilczełyko, roślina uznawana za jeden z zwiastunów wiosny.
W Polsce występuje w całym kraju, ale jest rośliną rzadką. Wygląda dość niepozornie i jest słabo rozgałęzionym krzewem dorastającym do 1 m wysokości. Ale nie jest to regułą i zdarza się spotkać bardzo imponujące, gęsto rozgałęzione i dorastające do 1,5 m egzemplarze tej rośliny. Zakwita przed wypuszczeniem liści, w zależności od panujących warunków od lutego do kwietnia. Różowe kwiaty są bogate w nektar, jest rośliną miododajną i wczesną wiosną są bardzo ważnym źródłem pokarmu dla pszczół i motyli. Po okresie kwitnienia rozwijają się w kwiatowych skupieniach owoce, które są źródłem pokarmu dla kilku gatunków ptaków.
I o ile natura sama sobie nie szkodzi to dalej już nie będzie tak różowo jak kwiaty wawrzynka. Cała roślina jest bardzo silnie trująca i wcale nie trzeba od razu próbować jej soczysto czerwonych owoców, co oczywiście odradzamy!!! Już sam kontakt z nią może spowodować zaczerwienienie, obrzęki i pojawienie się pęcherzy na skórze, a zjedzenie już kilku owoców może okazać się dawką śmiertelną. Dlatego podziwiajmy, nie dotykajmy i nie zrywajmy! Roślina objęta jest ochroną gatunkową, dodatkowo jej stanowiska chronione są w rezerwatach przyrody i parkach narodowych. W Roztoczańskim Parku Narodowym znana jest z ponad 100 stanowisk i często można ją zauważyć przemierzając ścieżki poznawcze i szlaki turystyczne, a teraz mamy ku temu najlepszy moment.
I o ile natura sama sobie nie szkodzi to dalej już nie będzie tak różowo jak kwiaty wawrzynka. Cała roślina jest bardzo silnie trująca i wcale nie trzeba od razu próbować jej soczysto czerwonych owoców, co oczywiście odradzamy!!! Już sam kontakt z nią może spowodować zaczerwienienie, obrzęki i pojawienie się pęcherzy na skórze, a zjedzenie już kilku owoców może okazać się dawką śmiertelną. Dlatego podziwiajmy, nie dotykajmy i nie zrywajmy! Roślina objęta jest ochroną gatunkową, dodatkowo jej stanowiska chronione są w rezerwatach przyrody i parkach narodowych. W Roztoczańskim Parku Narodowym znana jest z ponad 100 stanowisk i często można ją zauważyć przemierzając ścieżki poznawcze i szlaki turystyczne, a teraz mamy ku temu najlepszy moment.
Opracowanie
Dział Edukacji Przyrodniczej
Tekst i fotografie: Grzegorz Szkutnik
Tekst i fotografie: Grzegorz Szkutnik